معرفی کامل داروی enflurane

معرفی کامل داروی ENFLURANE

800px-Enflurane-3D-balls

در بخش معرفی داروها امروز  شما را با داروی انفلوران‌ آشنا میکنیم ابتدا موارد مصرف این دارو و سپس برای کسانی که این دارو زیان آور است تذکراتی ارائه میدهیم و هچنین با چه داروهایی نباید مصرف شود  و نکات توصیه دهنده دیگری را نیز بیان میکنیم

انفلوران‌ بعنوان‌ بیهوش‌ کننده‌ برای‌ القاء و ادامه‌ بیهوشی‌ مصرف‌ می‌شود. انفلوران‌ همچنین‌ با مقادیرمصرف‌ کم‌ به‌ عنوان‌ ضد درد در اعمال‌ جراحی‌ زنان‌ و زایمان‌ و برای‌ اعمال‌ جراحی‌ که‌ در آنها به‌ بیهوشی‌ کامل‌ بیمارنیاز نیست‌، مصرف‌ می‌شود.

اشکال دارویی

For Inhalation

فارماکوکینتیک

حدود80  درصد آن‌ به‌ صورت‌ تغییر نیافته‌ ازطریق‌ ریه‌ ها دفع‌ می‌شود.

موراد منع مصرف

درصورت‌ وجود هیپرترمی‌ بدخیم‌ یا سابقه‌ ابتلاء به‌ آن‌ و درافراد مستعد حملات‌ صرعی‌ نباید مصرف‌ شود.

هشدارها

1 ـ انفلوران‌ با غلظت‌ های‌ بیهوش‌ کننده‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ شل‌ شدن‌ رحم‌ شده‌ و همچنین‌ پاسخ‌ رحم‌ به‌ داروهای‌ اکسی‌ توسیک‌ را کاهش‌ دهد.

2 ـ سطوح‌ عمیق‌ تر بیهوشی‌ با انفلوران‌، بخصوص‌ در حضور تنفس‌ بیش‌ از حد ممکن‌ است‌ باعث‌ ایجاد فعالیت‌ های‌ تشنجی‌ در الکتروآنسفالوگرام‌ شود.

3 ـ این‌ دارو شدیدا موجب‌ تضعیف‌عملکرد قلب‌ و دستگاه‌ تنفس‌ می‌شود.

4 ـ تضعیف‌ عضله‌ قلب‌ توسط این‌ دارو ممکن‌ است‌ موجب‌ افت‌ برون‌ ده‌ قلبی‌ و کاهش‌ فشار خون‌ شریانی‌ گردد.

5 ـ در افراد حساس‌ به‌ هوشبرهای‌ هالوژنه‌، ممکن‌ است‌ سمیت‌ کبدی‌ ایجاد نماید.

تداخل دارویی

انفلوران‌ با آمینوگلیکوزیدها، خون‌ حاوی‌ ترکیبات‌ ضد انعقاد سیترات‌ (در صورت‌ انتقال‌ مقادیر زیاد خون‌)، عوامل‌ مهار کننده‌ عصبی‌ ـ عضلانی‌، کاتکل‌ آمین‌ها (دوپامین‌،اپی‌ نفرین‌، نوراپی‌ نفرین‌)، پلی‌ میکسین‌ها و لوودوپا  تداخل‌ دارد. ایزونیازید ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ تولید متابولیت‌ های‌ فلوراید از انفلوران‌ که‌ بالقوه‌ نفروتوکسیک‌ هستند، شود.

نکات قابل توصیه

1 ـ در صورت‌ مصرف‌ انفلوران‌ برای‌ ادامه‌ بیهوشی‌، توصیه‌ می‌شود مقدار آن‌ بتدریج‌ افزایش‌ یابد.

2 ـ در صورت‌ استفاده‌ از تنفس‌ مکانیکی‌، برای‌ جلوگیری‌ از خطر بروز تشنج‌ و یا تحریک‌ CNS از تنفس‌ بیش‌ از حد باید خودداری‌ شود.

3 ـ انفلوران‌ به‌ دلیل‌ طول‌ اثر کوتاه‌ خودهیچ‌ گونه‌ اثرات‌ ضد دردی‌ قابل‌ توجهی‌ بعد از جراحی‌ ایجاد نمی‌کند. بنابراین‌ برخلاف‌ سایر بیهوش‌ کننده‌ ها ممکن‌ است‌ به‌ مصرف‌ یک‌ داروی‌ ضد درد بعد از پایان‌ جراحی‌ نیاز باشد.

مقدار مصرف

برای‌ القاء بیهوشی‌ درجراحی‌ ها مقدار مصرف‌ دارو باید برای‌ هربیمار جداگانه‌ تعیین‌ شود. به‌ عنوان‌ ادامه‌ دهنده‌ بیهوشی‌ 3 ـ 0.5درصد در مخلوطا کسیژن‌ و نیتروزاکساید استنشاق‌ می‌شود. به‌ عنوان‌ داروی‌ همراه‌ در اعمال‌ جراحی‌ زنان‌ ـ زایمان‌ 1 ـ 0.5درصد و برای‌ زایمان‌ واژینال‌ 1 ـ 0.25درصد استنشاق‌ می‌شود. حداکثر مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ برای‌ القاء بیهوشی‌ 4.5% وبه‌ عنوان‌ ادامه‌ دهنده‌ بیهوشی‌ 3% در هوا،ا کسیژن‌ یا مخلوط اکسیژن‌ و نیترواکساید است‌. مقدار مصرف‌ دارو در کودکان‌ باید برای‌ هر بیمار به‌ طور جداگانه‌ تعیین‌ شود.

منبع-http://www.yourdoctor.ir

دفعات بازدید : 592