گزنه

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است با ساقه چهارگوش که پوشیده از تار می باشد. برگ ها بیضوی شکل و نوک تیز و در حاشیه دندانه دار هستند. گل ها کوچک و به رنگ سبز روشن بوده و در گل آذین های خوشه مستقرند. دراثر تماس بدن با کرک های گزنده این گیاه محتویات سوز آور آنان که همان اسید فرمیک می باشد در پوست بدن وارد شده و باعث ایجاد سوزش می وشد.
انتشار جغرافیایی
گزنه در نواحی مرطوب غالب نقاط کشور خصوصاً در مناطق شمال، غربی و مرکزی ایران رویش دارد.
ترکیبات شیمیایی
در ساختار گزنه ترکیباتی چون اسید فرمیک، تانن، موسیلاژ و عناصر معدنی همچون پتاسیم و کلسیم و همچنین ماده رنگی موسوم به اورتی سین وجود دارد.
قسمتهای مورد استفاده
برگ و ریشه گزنه مورد استفاده دارویی دارند.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.جلوگیری از ریزش مو : جوشانده ریشه گزنه و یا ریشه خیسانده گزنه در الکل که در طب گیاهی به طور خارجی استعمال می شود نه تنها از ریزش مو جلوگیری کرده رشد مو را نیز تقویت نموده و از طرف دیگر شوره سر را بر طرف می نماید. 2.درمان عدم کنترل ادرار : در برخی از افراد مسن که مبتلا به عدم کنترل ادرار می باشند مصرف دم کرده ریشه گزنه اثر درمانی خوبی دارد. 3.درمان بیماری های پوستی : بیماری های پوستی همچون اگزما با مصرف جوشانده 20 در هزار برگ گزنه به مقدار 3 فنجان در روز رفع می شود. البته همراه با درمان مذکور بایستی بیمار رژیم غذایی ملایمی نیز داشته باشد. 4.درمان خون دماغ : گزنه اثر بسیار قاطع در بند آوردن خون داشته و از این رو آن را می توان برای درمان خون دماغ، رفع اخلاط خونی، خونریزی در فواصل قاعدگی و استفراغ خونی تجویز نمود به این منظور از جوشانده 30 تا 60 در هزار برگ گزنه استفاده می شود.
دفعات بازدید : 259