بارهنگ کبیر

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است با برگ های تماماً طوقه ای یا قاعده ای که شکل عمومی این برگ ها پهن و تخم مرغی می باشد. تفاوت بارهنگ کبیر با بارهنگ سر نیزه ای در همین شکل برگ نهفته است. ساقه عریان و بدون برگ آن به گل آذین استوانه ای شکلی که از گل های بسیار ریز نامشخص تشکیل یافته تست ختم می شود.
انتشار جغرافیایی
به طور کلی بارهنگ کبیر در تمامی نقاط ایران از آذربایجان گرفته تا سیستان و بلوچستان رویش دارد.
ترکیبات شیمیایی
دانه های این گیاه حاوی موسیلاژ فراوان است که در اثر تماس با آب جذب آب کرده و متورم می شوند. در بخش های مختلف این گیاه گلیکوزیدی موسوم به اوکوبین وجود دارد که ماده مؤثره این گیاه به شمار می آید.
قسمتهای مورد استفاده
برگ های تازه این گیاه مصرف دارویی دارند.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.درمان برونشیت : گلیکوزید اوکوبین موجود در برگ های گیاه خاصیت ضد التهاب داشته در سینه دردها و برای درمان برونشیت از آن استفاده می شود. به این منظور برگ های خرد شده گیاه را در یک لیتر آب سرد ریخته و به ملایمت می جوشانند. مصرف این جوشانده برای درمان برونشیت بسیار مؤثر است. 2.التیام زخم ها : قرار دادن برگ های تازه این گیاه بر روی زخم های دیر التیام باعث بهبودی آنان می گردد.
دفعات بازدید : 191