شیرین بیان

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است چوبی و پایا که برگ های آن مرکب تک شانه ای بوده و هر برگ 4ـ8 جفت برگچه بیضوی دارد. گل آذین خوشه و مرکب از گل های آبی روشن بوده و میوه گیاه کرک دار پهن و قهوه ای رنگ می باشد.
انتشار جغرافیایی
در نواحی مختلف ایران خصوصاً در آذربایجان در اطراف تبریز، میشو داغ، اردبیل، در قسمت های شمالی کشور همچون گرگان در شرق در بلوچستان در نزدیک کوه تفتان و در غرب کرمانشاه و حتی در قسمت های مرکزی و ایران در شیراز، میان جنگل و ... رویش دارد.
ترکیبات شیمیایی
مهترین ماده مؤثر شیرین بیان که در ریشه گیاه موجود می باشد گلیسیریزین یا اسید گلیسیریزیک است که مزه کاملاً شیرین دارد.
قسمتهای مورد استفاده
ریشه و ریزوم گیاه که به صورت پوست کنده یا پوست نکنده مصرف دارویی دارد قسمت مورد استفاده گیاه است که در قطعات استوانه ای شکل به قطر 5/0 تا 5/1 سانتی متر وارد بازار تجارت می شود و در عطاری ها به فروش می رسد.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.درمان زخم معده و التهابات معده : برای درمان ناراحتی های معده می توان مقدار 5 تا 20 گرم از گرد ریزوم خشک گیاه را مستقیماً مصرف نمود. می توان 100 گرم گرد گیاه را در 50 گرم آب حل کرده و روزانه 2ـ3 قاشق قهوه خوری از آن را میل نمود. 2.درمان یبوست : شیرین بیان یک مُسهل ملایم می باشد و جهت رفع یبوست به کار می رود. در این مورد نیز می توان گرد ریزوم خشک گیاه را مستقیماً استفاده کرد. از طرف دیگر در مواردی گرد آن را به شکل قرص های گیاهی تبدیل کرده و مصرف می نمایند.
دفعات بازدید : 386