جو

مشخصات گیاه شناسی
جو وحشی گیاهی از خانواده گندمیان می باشد. گل های نامشخص آن به صورت چندتایی در دستجات موسوم به سنبلک قرار گرفته اند. هر سنبلک را از خارج دو برگک نازک و نخی شکل فرا گرفته است که گلوم نامیده می شوند. سنبلک ها با همدیگر در گل آذین های استوانه ای شکل مجتمع می باشند. به طوری که در هر بند از گل آذین سه سنبلک دیده می شود.
انتشار جغرافیایی
جو در گیلان، آذربایجان، اصفهان، لرستان، خوزستان و ... . به عبارت بهتر در همه جای ایران می روید البته به طور وسیعی نیز کشت می شود.
ترکیبات شیمیایی
دانه های جو حاوی انواع پلی ساکارید ها همچون نشاسته ودکسترین می باشند در حالی که برخلاف دانه ها گیاهک جوان جو که از رشد جنین حاصل می شود حاوی ترکیبات روغنی از جمله اسیدهای چرب استئاریک یک اسید، اسید پالمیتیک، اسید اُلئیک و اسید لینو لئیک می باشد. از این رو از نقطه نظر مواد غذایی تفاوت عمده ای بین دانه جو و دانه در حال رویش و جوانه زنی آن می باشد. اساساً به دانه جوانه زده مالت گفته می شود که از خیساندن دانه های جو در شرایط خاص بدست می آید. دم کرده یا جوشانده مالت در آب را عصاره مالت نامند که محتوی مالتوز ساکارز، دکسترین و اسید فسفریک است.
قسمتهای مورد استفاده

اثرات دارویی و طرز استعمال
1.درمان ضعف عمومی : جوشانده حاصل از مخلوط دانه های جو همراه با جو دو سر و گندم ماده غذایی بسیار مقوی است که برای درمان ضعف عمومی بدن به کار می رود. 2.درمان کم خونی : جوشانده 20 گرو دانه جو در یک لیتر آب که به مدت 7 ساعت حرارات ملایم دیده است غذا و داروی خوبی برای مبتلایان به کم خونی است. 3.تقویت قلب و درمان تنگی نفس : دانه های جو به دلیل دارا بودن آلکالوئید هوردئین اثر مقوی قلب داشته و در درمان تنگی نفس نیز به کار می روند.
دفعات بازدید : 251