آویشن شیرازی

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است علفی یت بوته ای ضعیف که شاخه های آن کوتاه و تا حدی چوبی می باشند. برگ ها باریک یا بیضوی شکل بوده و حاشیه آنان تا حدودی برگشته به عقب است. جام گل گیاه سفید رنگ بوده و تمامی بخش های گیاه واجد طعم و بویی معطر است.
انتشار جغرافیایی
این گیاه به حالت وحشی در ایران دیده نشده ولی به عنوان گیاه دارویی در برخی نقاط کشور کشت می شود.
ترکیبات شیمیایی
این گیاه حاوی اسانس فرار تمیول و همچنین کمی تانن در برگ ها و سرشاخه های گل دار می باشد.
قسمتهای مورد استفاده
جوانه های گل دار مورد استفاده دارویی دارند.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.مسکن سرفه : گیاه فوق به دلیل خاصیت ضد التهابی که دارد مسکن سرفه های اسپاسموتیکی می باشد. در این مورد دم کرده 1ـ2 قاشق غذاخوری برگ در یک لیتر آب به میزان روزی 3 بار و هربار یک فنجان توصیه می شود. 2.درمان اسهال : دم کرده آویشن اسهال و دیگر ناراحتی های گوارشی را تا حد زیادی درمان می کند. همچنین برای آن اثر اشتهال آور و نیز قائل شده اند. 3.التیام زخم ها : استعمال خارجی آئویشن به شکل ضماد اثر قابل توجهی در التیام زخم ها دارد.
دفعات بازدید : 192