علف چای

مشخصات گیاه شناسی
علف چای که به آن گل راعی نیز می گویند گیاهی است علفی با ساقه هایی که در قاعده منشعب هستند . برگهای بیضوی آن بر سطح خود نقاط کوچکی دارند که همان غدد ترشحی بوده و به دلیل وجود این لکه ها اگر برگ در مقابل نور گرفته شود نور را از خود عبور می دهد . گلهای زرد رنگ گیاه در گل آذینهای دیهیم قرار می گیرند .
انتشار جغرافیایی
این گیاه غالبا در شمال و شمال غرب کشور رویش دارد . در شمال در نواحی مختلف البرز ، راه چالوس ، کرج و در شمال غرب در اطراف ارومیه ، تبریز و میشو داغ وجود آن گزارش شده است .
ترکیبات شیمیایی
مهمترین ترکیب شیمیایی این گیاه رنگدانه قرمزی موسوم به هیپریسین می باشد که این ماده عامل پیدایش حساسیت به نور در دامهایی است که از این گیاه مصرف می نمایند .
قسمتهای مورد استفاده
گلهای تازه و سر شاخه دار گل دار گیاه مصرف دارویی دارد .
اثرات دارویی و طرز استعمال
1- التیم زخمها و درمان خون مردگیها : برای درمان خون مردگیها و التیام و بهبود زخمها می توان با استفتده از علف چای داروی مفیده تهیه نمود . به این منظور مقدار 100 گرم از سر شاخه گلدار تازه گیاه را در 250 گرم روغن زیتون خیسانیده و به مدت دو هفته در مجاورت نور خورشید قرار می دهند و بعد از این مدت آن را صاف نموده و به شکل خارجی در محل زخم یا خون مردگی می مالند . 2- درمان قاعدگیهایی نا منظم : دم کرده 15 تا 30 گرم در هزار سر شاخه گلدار گل راعی که به میزان یک فنجان قبل از هر وعده غذا مصرف می شود برای درمان قاعدگیهای نامنظم توصیه می شود . 3- مسکن اعصاب : دم کرده سر شاخه گلدار علف چای اثر قابل توجهی در رفع سر درد های عصبی و سر درد های ناشی از میگرن ،‌سیاتیک صرع و ... دارد . دم کرده آن نیز با همان روشی که عنوان شد تهیه می گردد . 4- درمان ناراحتیهای گوارشی : دم کرده گیاه را می توان برای درمان برخی ناراحتیهای گوارشی چون اسهالهای ساده ،‌صفرا و ... نیز استفاده نمود .
دفعات بازدید : 417