شاهتره

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است با برگ های کم و بیش سبزرنگ که شدیاً منقسم بوده و بریدگی های نازک و باریک دارند. گل های آن به رنگ سفید یا صورتی بر روی گل آذین های خوشه مستقرند. میوه کوچک مدور یا بیضوی شکل بوده و از نوع فندقه می باشد.
انتشار جغرافیایی
مناطق وسیعی از ایران از جمله مناطق حاشیه دریای خزر، آذربایجان، فارس، خراسان و قسمت های مرکزی چون تهران محل رویش این گیاه می باشد. البته گونه دارویی اصلی Fumaria officinalis است که در ایران رویش ندارد ولی گیاه شاهتره ایرانی نیز تا حدودی اثرات آن را دارد.
ترکیبات شیمیایی
ترکیبات شیمیایی مختلف چون اسید فرماریک، فوماریک و اسید سوکینیک را در قسمت های مختلف شاهتره می توان یافت.
قسمتهای مورد استفاده
کلیه قسمت های گیاه مخصوصاً سر شاحه گلدار آن مورد استفاده دارویی دارد.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.تصفیه خون : از عرق شاهتره که به شکل سنتی تهیه می شود می توان جهت تصفیه خون استفاده نمود. البته از جوشانده گیاه نیز می توان به این منظور استفاده نمود. 2.مدرن و معرق : به عنوان داروی معرق و ادرارآور می توان جوشانده شاهتره را مصرف نمود. جوشانده یا دم کرده 50 تا 65 در هزار از گیاه خشک که روزانه به مقدار یک فنجان قبل از وعده غذایی مصرف می شود به این منظور استفاده می شود. 3.درمان تبخال : جوشانده 60 در هزار گیاه خشک را می توان برای درمان تبخال و دیگر بیماری های پوستی به شکل خارجی مصرف نمود. باید متذکر شد برای حصول نتیجه مطلوب در درمان بیماری های پوستی باید درمان را مدتی ادامه داد.
دفعات بازدید : 408