پونه

مشخصات گیاه شناسی
گیاهی است علفی و دارای دو نوع ساقه، زیر زمینی و خزنده، برگ ها متقابل، بیضوی شکل، نوک تیز و در حاشیه دندانه دارند. گل ها به رنگ گل روشن یا ارغوانی مایل به بنفش بوده و به تعداد زیاد در مجاور یکدیگر در گل آذین های سنبله مانند مجتمع شده اند.
انتشار جغرافیایی
منشأ اولیه این گیاه کشور انگلستان است ولی امروزه در ایران و سایر کشورها به دلیل اسانس فراوان و بسیار مطبوعش به طور گسترده کشت می شود.
ترکیبات شیمیایی
عمده ترین و مهمترین ترکیب شیمیایی این گیاه اسانس مانت است که ترکیبی از اسانس مانتول، اترهای مانتون و برخی اسیدهای آزاد می باشد.
قسمتهای مورد استفاده
سرشاخه گل دار و برگ های تازه گیاه به سبب دارا بودن اسانس فراوان مصارف دارویی دارند.
اثرات دارویی و طرز استعمال
1.تقویت دستگاه گوارشی : از اسانس مانت که از این گیاه استخراج می شود به مقدار 1 تا 3 قطره و چند مرتبه در شبانه روز در یک نوشابه ساده می توان برای تقویت معده درمان اسهال های ساده، رفع دل پیچه و همچنین بادشکن استفاده نمود. 2.تسکین دردهای موضعی : اسانس مانتول که در ترکیب اسانس مانت در این گیاه وجود دارد و می توان آن را در سایر انواع پونه نیز مشاهده نمود اثر آرام کننده درد دارد و می توان از آن برای تسکین دندان درد، سیاتیک، سر درد و دردهای موضعی بدن استفاده نمود. در این موارد از پماد مانتول که از مخلوط کردن اسانس و پارافین ساخته، می شود با استعمال خارجی استفاده می شود.
دفعات بازدید : 547