خمینی ، روح الله ( امام ـ )

حضرت آیت الله العظی امام سید روح الله موسوی خمینی در 20 جمادی الثانی 1320 هجری قمری در خمین در یک خانواده روحانی به دنیا آمد . والد ایشان آیت الله سید مصطفی خمینی د راواخر سال 1320 در سن 47 سالگی به وسیله فئودالها شهید شد . امام ، تحت تربیت عمه و مادر دلسوز و مراقبتهای برادر بزرگوارش آیت الله پسندیده رشد کرد و پس از تحصیلات مقدماتی در خمین ، در 1339 عازم حوزه علمیه در اراک شد و سپس در سال 1340 در محضر آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری به قم عزیمت کرد . او در سال 1345 هجری قمری سطوح عالیه را طی کرده و در محضر درس موسس حوزه ـ آیت الله حائری ـ حضور یافت . پس از رحلت مرخوم حائری در 1355 ، به عنوان استادی گرانقدر و و مجتهدی عالم در حوزه درخشید . وی در کنار فقه و اصول به تحصیل فلسفه و عرفان پرداخت و از محضر آیت الله شسخ محمد علی شاه آبادی عارف کامل ، بهره های روحی فراوان برد . آوازه شهرت وی به عنوان استاد مسلم و صاحب شیوه تدریس و تعلیم ، طلاب بیشماری را گرد او جمع کرد . درس اخلاق و روش تدریس و تعلیم وی که موجد روح فداکاری و شجاعت و تعهد و تقوا در طلاب می شد ، موجب تحول عظیمی در حوزه و منجر به تعطیلی درسش از طرف دیکتاتور وقت رضاخان گردید . پس از سقوط رضاخان ، این درس مجددا در فیضیه آغاز شد . در سال 1364 هجری قمری همزمان با ورود آیت الله بروجردی ، بزرگترین کرسی تدریس حوزه علمیه به وی اختصاص یافت . مسجد سلماسی و مدرسه فیضیه شاهد حضور انبوهی از مشتاقان معرفت و دهها مجتهد اصولی ، ادیب و مفسر در محضرش گشت . او در مسند اجتهاد و فتوا نشست و میلیونها تن به عنوان مقلد و پیرو ، سر به فرمانش نهادند و در انتظار صدور حکم و فتوایش نشستند . در سال 1340 هجری قمری با تشکیل انجمنهای ایالتی و ولایتی و طرح لوایج ششگانه شاه که خود وسیله ای برای تثبیت حکومت آمریکا در ایران بود مخالفت جدی و قاطع نمود .حادثه 15 خرداد 1341 پیش آمد که هزاران نفر از مسلمانان انقلابی ، آماج گلوله ای سفاکان پهلوی گشتند و خود ایشان به دنبال نطقی کوبنده در مدرسه فیضیه به پادگان عشرت آباد منتقل و زندانی شد . ولی پس از یک سال آزاد و هنگام بازگشت به قم در مخالفت با کاپیتولاسیون سخنرانی رسوا کننده ای در مسجد اعظم ایراد کرد که منجر به تبعید ایشان در 13 آبان 1342 به ترکیه گردید . پس از مدتی به نجف منتقل و قریب 15 سال اجبارا در حوزه نجف اقامت گزید ، و از همانجا عهده دار رهبری فکری و ارشادی مردم بود و در فرصتهای مناسب اعلامیه های لازم را صادر می کرد . در 1356 هجری قمری به مناسبت شهادت فرزند برومندش آیت الله سیدمصطفی خمینی مجالس ترحیم با شکوه و خونینی برپا گشت که شخصیت امام را بیشتر مطرح و موجب انتقال ایشان به پاریس گردید ، و این در حالی بود که احساسات مذهبی مردم به اوج رسیده و کنترل از دست رژیم خارج گشته بود و شاه از ایران اخراج شده و اساس حکومت اسلامی به رهبری امام و فداکاری مردم مسلمان در ایران پایه ریزی شده بود ( 22 بهمن 1357 ) . امام در طول سالهای پر برکت عمر خود ، علاوه بر تالیفات کتب عمیق فقهی و فلسفی ، مجموعه ای از اشعار و قصاید در دوران جوانی سروده بودند که متاسفانه پاره ای از آنها مفقود شده ، ولی اشعار عرفانی معظم له اخیرا به چاپ رسیده است . کتب عرفانی و فقهی امام به شرح زیر است : 1 ـ مصباح الهدایه 2 ـ شرحی بر دعای سحر 3 ـ حاشیه بر نصوص الحکم فیضری 4 ـ حاشیه بر مفتاح الغیب 5 ـ رساله فی الطلب والاراده 6 ـ حاشیه به رساله شرح حدیث راس الجالوت 7 ـ اربعین حدیث 8 ـ کشف الاسرار 9 ـ اسرار الصلوه یا معراج السالکین 10 ـ آداب الصلوه 11 ـ الرسائل در 2 جزء 12 ـ شرح حدیث جنود عقل و جهل 13 ـ تحریر الوسیله ، متن کامله دوره فقه 14 ـ البیع 15 ـ کتاب الطهاره 16 ـ تهذیب الاصول 17 ـ نیل الاوطار فی بیان قاعده لاضرر و لاضرر 18 ـ رساله فی الجتهاد 19 ـ توضیح المسائل 20 ـ زبده الاحکام 21 ـ حکومت اسلامی 22 ـ جهاد اکبر 23 - مکاسب محرمه 24 ـ رساله مشتمل بر فواید در بعضی از مسائل مشکله بالاخره آن مرد بزرگ الهی روز چهاردهم خرداد ماه سال 1368 شمسی این جهان خاکی را در راه رسیدن به لقاء الله ترک کرد و به ملکوت اعلی شتافت و جهان اسلام و مستضعفین را با یک دنیا آرزو و حسرت در ماتم گذاشت . راهش پر رهرو و پر دوام باد .
تعداد دفعات بازدید: 454