آذر بیگدلی

لطفعلی‌ بیگ‌ بن‌ آقاخان‌ بیگدلی‌ متخلص‌ به‌ آذر، نویسنده‌ و شاعر معروف‌ عهد ‌افشاریه و زندیه‌ در سال‌ 1134 هجری‌ قمری‌ در اصفهان بدنیا آمد. پدر وی‌ آقا خان‌ ازبزرگان‌ طایفه‌ شاملو بود و مقارن‌ فتنه‌ افغان‌ والدینش‌ او را به‌ اجبار به‌ قم‌ بردند. لطفعلی‌ پس‌ از چهارده‌ سال‌ اقامت‌ در این‌ شهر، در بدو جلوس‌ نادر شاه به‌ دلیل‌ اینکه‌ پدرش‌ به‌ حکومت‌ لار و بنادر خلیج‌ فارس‌ انتخاب‌ شده‌ بود به‌ شیراز سفر کرد. لطفعلی‌ پس‌ از فوت‌ پدر به‌ زیارت‌ حج‌ رفت‌ و پس‌ از بازگشت‌ در اصفهان‌ اقامت‌ گزید. وی‌ مدتی‌ در خدمت‌ عادل‌ شاه‌ افشار سمت‌ مستوفی‌ و نویسنده‌ داشت‌ و پس‌ ازروی‌ کار آمدن‌ سلسله‌ زندیه در گوشه‌ عزلت‌ به‌ نویسندگی‌ و شاعری‌ پرداخت‌. این‌ شاعر توانا سرودن‌ شعر را در بیست‌ سالگی‌ آغاز کرد و نخست‌ تخلص‌ والد وسپس‌ نکهت‌ و عاقبت‌ آذر را برگزید و در کنار شعرایی‌ نظیر هاتف‌ اصفهانی ، میر مشتاق‌،رفیق‌ اصفهانی‌ و صباحی‌ کاشانی‌ در شمار شعرای‌ طراز اول‌ زندیه‌ قرار گرفت‌. وی‌ ازشاعران‌ پیشگام‌ نهضت‌ بازگشت‌ ادبی به‌ سبک‌ عراقی بود و اشعار خود را در این‌ سبک‌ می‌سرود. دیوان‌ اشعار وی‌ حاوی‌ هفت‌ هزار بیت‌ بود که‌ در تاراج‌ اصفهان‌ از بین‌ رفت‌. این‌ شاعر بزرگ‌ در سال‌ 1195 هجری‌ قمری‌ در قم‌ درگذشت‌. بزرگ‌ترین‌ اثر ادبی‌ لطفعلی‌ بیک‌ آذر بیگدلی‌ که‌ از آن‌ طریق‌ به‌ شهرت‌ زیادی‌ دست‌ یافت‌ کتاب‌ آتشکده‌ آذر بود که‌ به‌ نام‌ کریم‌خان‌ نوشته‌ شده‌ است‌. بخش‌ اعظم‌ این‌ کتاب‌ در مورد شعرای‌ ایرانی‌ پیش‌ از شاعر است‌ که‌ در منتهی‌ شهرت‌ خود بوده‌اند و اسامی‌ آنها به‌ ترتیب‌ اسامی‌ شهرها و کشورهای‌ زادگاهشان‌ تنظیم‌ شده‌ است‌. نویسنده‌ همچنین‌ به‌ شرح‌ حال‌ شصت‌ تن‌ از معاصران‌ خود پرداخته‌ وطی‌ یک‌ بررسی‌ کوتاه‌ تاریخی‌مصیبت‌هایی‌ را که‌ در طی‌ پنجاه‌ سال‌ از حمله‌ افاغنه‌ تا آسایش‌ کریم‌ خان زند بر ایران‌ واردآمده‌ است‌ را شرح‌ می‌دهد و به‌ فقدان‌ شعرا و ادیبان‌ این‌ دوره‌ اشاره‌ می‌کند:(تفریق‌ بال‌ واختلال‌ حال‌ بحدیست‌ که‌ کسی‌ را حال‌ خواندن‌ شعر نیست‌ تا به‌ گفتن‌ شعر چه‌ رسد.) آذر در تألیف‌ این‌ اثر بزرگ‌ سی‌ سال‌ وقت‌ صرف‌ کرد.

تعداد دفعات بازدید: 472