آقا بزرگ تهرانی (عالم)

شیخ محمد حسن،کتاب شناس و رجلی بزرگ که زبان و ادبیات و فقه و اصول و منطق را در تهران نزد شیخ محمد حسین خراسانی،شیخ علی نوری،سید عبدالکریم لاهیجی و میرزا محمود قمی آموخت.در 1315ق عازم نجف شد و نزد حاج میرزا حسن نوری تحصیل علم حدیث کرد و در حوزه درس آخوند خراسانی،سید محمد کاظم یزدی و شریعت اصفهانی به تکمیل فقه و اصول پرداخت و به درجه اجتهاد نائل آمد.در 1329ق به سامرا رفت و تا 1354ق در آنجا بود و از آن پس رخت به نجف اشرف کشید و تا پایان عمر 96 ساله اش در آنجا زیست.زندگی این مرد بزرگ یکسره در مطالعه و تحقیق و تألیف گذشت.مردی منزوی بود که با روحی سرشار از ذوق ایمان و عشق به علم و با پشتکاری غریب بزرگترین کتابشناسی تشیع را تدوین کرد.وی از پرکارترین علمای اسلام است و حدود 25 عنوان کتاب که از 100 جلد افزون است از خود برجای گذاشته است.مهمترین اثر او کتاب گرانقدر الذریعة الی تصانیف الشیعه است که در 25 جلد که 53510 کتاب از نویسندگان شیعی در آن توصیف شده است.دومین اثر او کتاب طبقات اعلام الشیعه است در حدود 20 جلد در ذکر احوال و آثار عالمان شیعه از قرن چهارم تا چهاردهم هجری
تعداد دفعات بازدید: 555