متن شعر

بر من نیستی یارا کجایی

بر من نیستی یارا کجایی
ز خشم من به هر ناکس بسازی
چو بینی مر مرا نادیده آری
عزیزی بودم خوارم ز عشقت
برای تو جدا گردم ز عالم
سبک روحا گران کردی تو رو را
تو در دل جورها داری همی​کن
الا ای چرخ زاینده چنین ماه
به کوه قاف شمس الدین تبریز
 
به هر جایی که هستی جان فزایی
به رغم من به هر آتش درآیی
چنین باشد وفا و آشنایی
در این خواری نگر کبر خدایی
که تا ناید مرا بوی جدایی
که یعنی قصد دارم بی​وفایی
که تا روز قیامت جان مایی
نزایی و نزایی و نزایی
همایی و همایی و همایی
تعداد دفعات مشاهده: 176