متن شعر

من نیت آن کردم تا باشم سودایی

من نیت آن کردم تا باشم سودایی
مجنونی من گشته سرمایه صد عاقل
زیر شجر طوبی دیدم صنمی خوبی
از من دو جهان شیدا وز من همه سر پیدا
می​گفت کرایم من وقتی که برآیم من
دریای معانی بین بی​قیمت و بی​کابین
 
نیت ز کجا گنجد اندر دل شیدایی
وین تلخی من گشته دریای شکرخایی
بس فتنه و آشوبی افکنده ز زیبایی
فارغ ز شب و فردا چون باشم فردایی
جان کی فزایم من گفتم دلم افزایی
تبریز ز شمس الدین بی​صورت دریایی
تعداد دفعات مشاهده: 53