متن شعر

ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی

ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی
حاشا که چنان سودا یابند بدین صفرا
در عین نظر بنشین چون مردمک دیده
بگریز ز همسایه گر سایه نمی​خواهی
گر غرقه دریایی این خاک چه پیمایی
 
زیرا به ادب یابی آن چیز که می​گویی
هیهات چنان رویی یابند به بی​رویی
در خویش بجو ای دل آن چیز که می​جویی
در خود منگر زیرا در دیده خود مویی
ور بر لب دریایی چون روی نمی​شویی
تعداد دفعات مشاهده: 78