متن شعر

چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند

چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند
عالم ز تو پرنورست ای دلبر دور از تو
این پرده نیلی را بادیست که جنباند
خرقه غم و شادی را دانی که که می​دوزد
اندر دل آیینه دانی که چه می​تابد
شقه علم عالم هر چند که می​رقصد
وان کس که هوا را هم داند که چه بیچارست
شمس الحق تبریزی این مکر که حق دارد
 
جز پادشه بی​چون قدر تو کجا داند
حق تو زمین داند یا چرخ سما داند
این باد هوایی نی بادی که خدا داند
وین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند
داند چه خیالست آن آن کس که صفا داند
چشم تو علم بیند جان تو هوا داند
جز حضرت الاالله باقی همه لا داند
بی مهره تو جانم کی نرد دغا داند
تعداد دفعات مشاهده: 109