متن شعر

خلق را زیر گنبد دوار

خلق را زیر گنبد دوار
جور او کش از آنک شورش دل
بر دو دیده نهم غمت کاین درد
باغ جان خوش ز سنگ بارانست
شمس تبریز گوهر عشقست
 
چشم​ها کور و دیدنی بسیار
نور چشمست یا اولوالابصار
داروی خاص خسرویست به بار
ما نخواهیم قطره سنگ ببار
گوهر عشق را تو خوار مدار
تعداد دفعات مشاهده: 67