متن شعر

چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد

چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد
بر خاک رهم ز رشک کین می‌افتد

ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین می‌افتد

تعداد دفعات مشاهده: 104