متن شعر

ما صحبت همدگر گزینیم

ما صحبت همدگر گزینیم
یاران همه پیشتر نشینید
ما را ز درون موافقت​هاست
این دم که نشسته​ایم با هم
از عین به غیب راه داریم
از خانه به باغ راه داریم
هر روز به باغ اندرآییم
وز بهر نثار عاشقان را
از باغ هر آنچ جمع کردیم
از ما دل خویش درمدزدید
اینک دم ما نسیم آن گل
عالم پر شد نسیم آن گل
بومان ببرد چو بوی بردیم
هر چند کمین غلام عشقیم
 
بر دامن همدگر نشینیم
تا چهره همدگر ببینیم
تا ظن نبری که ما همینیم
می بر کف و گل در آستینیم
زیرا همراه پیک دینیم
همسایه سرو و یاسمینیم
گل​های شکفته صد ببینیم
دامن دامن ز گل بچینیم
در پیش نهیم و برگزینیم
ما دزد نه​ایم ما امینیم
ما گلبن گلشن یقینیم
یعنی که بیا که ما چنینیم
مه مان کند ار چه ما کهینیم
چون عشق نشسته در کمینیم
تعداد دفعات مشاهده: 57