متن شعر

عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست

عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
در وصفِ تو، عجز،‌برترین پایهٔ اوست

هر ذرّه که یک لحظه هوای تو گزید
حقّا که صد آفتاب در سایهٔ اوست


تعداد دفعات مشاهده: 82