متن شعر

اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور

اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور
نمی​شاید که چون برقی به هر دم خرمنی سوزی
اگر خواهی که چون مجنون حجاب عقل بردری
اگر دلتنگ و بدرنگی به زیر گلبنش بنشین
گریزانست این ساقی از این مستان ناموسی
حریفان گر همی​خواهی چو بسطامی و چون کرخی
برو گر کارکی داری به کار خویشتن بنشین
کسی دکان کند ویران که بطال جهان باشد
بگرد دیگ این دنیا چو کفلیز ار همی​گردی
در این بازار ای مجنون چو منبل گرد تن پرخون
اگر مشتاق اشراقات شمس الدین تبریزی
 
ز دست یار آتشروی عالم سوز زیبا خور
مثال کشت کوهستان همه شربت ز بالا خور
ز دست عشق پابرجا شراب آن جا ز بی​جا خور
وگر مخمور و مغموری از این بگزیده صهبا خور
اگر اوباش و قلاشی مخور پنهان و پیدا خور
مخور باده در این گلخن بر آن سقف معلا خور
چو بر یوسف نه​ای مجنون غم نان زلیخا خور
چو نربودست سیلابت تو آب از مشک سقا خور
برون رو ای سیه کاسه مخور حمرا و حلوا خور
چو در شاهد طمع کردی برو شمشیر لالا خور
شراب صبر و تقوا را تو بی​اکراه و صفرا خور
تعداد دفعات مشاهده: 156