متن شعر

تا گل لعل روی بنمودست

تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست

دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست

روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست

من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست

ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست

تعداد دفعات مشاهده: 388