متن شعر

عزّتِ عقل هست سوی روان

عزّتِ عقل هست سوی روان
نزد روشن ضمیر پاک روان

در اضافت سوی زمانه لطیف
به اضافت به سوی عقل کثیف

اول و آخر و عزیز و ذلیل
علوی و سفلی و قبیح و جمیل

غرض امر و دایهٔ آدم
عَرَض نفس و جوهر عالم

هم ورای مراتب اسمی
هم پذیرای صورت جسمی

ذات او گشته مستدیر از نفس
جنبش او اثرپذیر از نفس

مایه و پایهٔ مدارج اسم
علت و آلت مراتب جسم

این همه عقل را مسلّم گشت
آسمان عقل و روح سُلّم گشت

تعداد دفعات مشاهده: 88