متن شعر

خلق​های خوب تو پیشت دود بعد از وفات

خلق​های خوب تو پیشت دود بعد از وفات
آن یکی دست تو گیرد وان دگر پرسش کند
چون طلاق تن بدادی حور بینی صف زده
بی عدد پیش جنازه می​دود خوهای تو
در لحد مونس شوندت آن صفات باصفا
حله​ها پوشی بسی از پود و تار طاعتت
هین خمش کن تا توانی تخم نیکی کار تو
 
همچو خاتونان مه رو می​خرامند این صفات
وان دگر از لعل و شکر پیش بازآرد زکات
مسلمات مومنات قانتات تائبات
صبر تو و النازعات و شکر تو و الناشطات
در تو آویزند ایشان چون بنین و چون بنات
بسط جانت عرصه گردد از برون این جهات
زانک پیدا شد بهشت عدن ز افعال ثقات
تعداد دفعات مشاهده: 54