متن شعر

چو بی​گاه است و باران خانه خانه

چو بی​گاه است و باران خانه خانه
چو جغدان چند این محروم بودن
ایا اصحاب روشن دل شتابید
ایا ای عاقل هشیار پرغم
به نقش دیو چند این عشقبازی
بدیدی دانه و خرمن ندیدی
مکن چون و چرا بگذار یارا
در آن خانه سماع ختنه سور است
بنا کرده​ست شمس الدین تبریز
 
صلای جمله یاران خانه خانه
به گرداگرد ویران خانه خانه
به کوری جمله کوران خانه خانه
دل ما را مشوران خانه خانه
لقبشان کرده حوران خانه خانه
بدین حالند موران خانه خانه
چرا را با ستوران خانه خانه
ولیکن با طهوران خانه خانه
برای جمع عوران خانه خانه
تعداد دفعات مشاهده: 88