متن شعر

داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش

داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش
در باقی کن شکایت و قصهٔ خویش

تا کی ز پی شکم به درها گردی
بنشین و بخور طعام ذاغصهٔ خویش

تعداد دفعات مشاهده: 163