متن شعر

من خفته وشم اما بس آگه و بیدارم

من خفته وشم اما بس آگه و بیدارم
با شیره فشارانت اندر چرش عشقم
تو پای همی​بینی و انگور نمی​بینی
اندر چرش جان آ گر پای همی​کوبی
زین باده نگردد سر زین شیره نشورد دل
زین باده که داری تو پیوسته خماری تو
دامی که درافتادی بنگر سوی دام افکن
دام ار تک چه باشد فردوس کند حقش
آن دم که به چاه آمد یوسف خبرش آمد
داروی تو می کوبم خرگاه تو می روبم
گویم به حجر حی شو گویم به عدم شی​ء شو
شمس الحق تبریزی تو روشنی روزی
 
هر چند که بی​هوشم در کار تو هشیارم
پای از پی آن کوبم کانگور تو افشارم
بستان قدحی شیره دریاب که عصارم
تا غوطه خورم یک دم در شیره بسیارم
هین چاشنیی بستان زین باده که من دارم
دانم که چه داری تو در روت نمی​آرم
تا ناظر حق باشی ای مرغ گرفتارم
ور خار خسک باشد حق سازد گلزارم
که کار تو می سازد ای خسته بیمارم
از ضد ضدش انگیزم من قادر و قهارم
گویم به چمن دی شو داری عجب اقرارم
و اندر پی روز تو من چون شب سیارم
تعداد دفعات مشاهده: 39