متن شعر

چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم
ز پس کوه برآیم علم عشق نمایم
ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآری
چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندم
بر من نیست من و ما عدمم بی​سر و بی​پا
به تو دیوار نمایم سوی خود در بگشایم
تا چه از کار فزایی سر و دستار نمایی
تو ز بی​گاه چه لنگی ز شب تیره چه ترسی
تو ز تاتار هراسی که خدا را نشناسی
هله این لحظه خموشم چو می عشق بنوشم
هله شمس الحق تبریز ز فراق تو چنانم
 
دو جهان را و نهان را همه از کار برآرم
ز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم
من دیوانه بی​دل به یکی بار برآرم
ز کمرگاه منافق سر زنار برآرم
سر و دل زان بنهادم که سر از یار برآرم
به میان دست نباشد در و دیوار برآرم
که من از هر سر مویی سر و دستار برآرم
که من از جانب مغرب مه انوار برآرم
که دو صد رایت ایمان سوی تاتار برآرم
زره جنگ بپوشم صف پیکار برآرم
که هیاهوی و فغان از سر بازار برآرم
تعداد دفعات مشاهده: 87