متن شعر

خوش خرامان می​روی ای جان جان بی​من مرو

خوش خرامان می​روی ای جان جان بی​من مرو
ای فلک بی​من مگرد و ای قمر بی​من متاب
این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است
ای عیان بی​من مدان و ای زبان بی​من مخوان
شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپید
خار ایمن گشت ز آتش در پناه لطف گل
در خم چوگانت می​تازم چو چشمت با من است
چون حریف شاه باشی ای طرب بی​من منوش
وای آن کس کو در این ره بی​نشان تو رود
وای آن کو اندر این ره می​رود بی​دانشی
دیگرانت عشق می​خوانند و من سلطان عشق
 
ای حیات دوستان در بوستان بی​من مرو
ای زمین بی​من مروی و ای زمان بی​من مرو
این جهان بی​من مباش و آن جهان بی​من مرو
ای نظر بی​من مبین و ای روان بی​من مرو
من شبم تو ماه من بر آسمان بی​من مرو
تو گلی من خار تو در گلستان بی​من مرو
همچنین در من نگر بی​من مران بی​من مرو
چون به بام شه روی ای پاسبان بی​من مرو
چو نشان من تویی ای بی​نشان بی​من مرو
دانش راهم تویی ای راه دان بی​من مرو
ای تو بالاتر ز وهم این و آن بی​من مرو
تعداد دفعات مشاهده: 62