متن شعر

چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید

چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید
چون افتد شیر نر از حمله حیز و غر
پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچک
بگشای به امیدی تو دیده جاویدی
چنگا تو سری برکن در حلقه سر اندر کن
 
چون سیر خورد مردم کی بوی پیاز آید
وز زخمه کون خر کی بانگ نماز آید
پا برکش ای کوچک تا پهن و دراز آید
تا تابش خورشیدش از عرش فرازآید
تو خویش تهیتر کن تا چنگ به ساز آید
تعداد دفعات مشاهده: 101