متن شعر

چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم

چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم
ز کشاکش چو کمانم به کف گوش کشانم
مگر استاره چرخم که ز برجی سوی برجی
به سما و به بروجش به هبوط و به عروجش
نفسی آتش سوزان نفسی سیل گریزان
نفسی فوق طباقم نفسی شام و عراقم
نفسی همره ماهم نفسی مست الهم
نفسی رهزن و غولم نفسی تند و ملولم
بزن ای مطرب قانون هوس لیلی و مجنون
به خدا که نگریزی قدح مهر نریزی
هله ای اول و آخر بده آن باده فاخر
بده آن باده جانی ز خرابات معانی
بپران ناطق جان را تو از این منطق رسمی
 
گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشندم
قدر از بام درافتد چو در خانه ببندم
به نحوسیش بگریم به سعودیش بخندم
نفسی همتک بادم نفسی من هلپندم
ز چه اصلم ز چه فصلم به چه بازار خرندم
نفسی غرق فراقم نفسی راز تو رندم
نفسی یوسف چاهم نفسی جمله گزندم
نفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم
که من از سلسله جستم وتد هوش بکندم
چه شود ای شه خوبان که کنی گوش به پندم
که شد این بزم منور به تو ای عشق پسندم
که بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم
که نمی​یابد میدان بگو حرف سمندم
تعداد دفعات مشاهده: 101