متن شعر

برفتم دی به پیشش سخت پرجوش

برفتم دی به پیشش سخت پرجوش
نظر کردم بر او یعنی که واپرس
نظر اندر زمین می​کرد یارم
ببوسیدم زمین را سجده کردم
 
نپرسید او مرا بنشست خاموش
که بی​روی چو ماهم چون بدی دوش
که یعنی چون زمین شو پست و بی​هوش
که یعنی چون زمینم مست و مدهوش
تعداد دفعات مشاهده: 251