متن شعر

بتا گر مرا تو ببینی ندانی

بتا گر مرا تو ببینی ندانی
بدادم به تو دل مرا توبه از دل
هزاران نشان بد ز آه و ز اشکم
تو شاه عظیمی که در دل مقیمی
تو هم غیب بینی تو هم نازنینی
چو سرجوش کردی چه روپوش کردی
زهی تلخ مرگی چو بی​تو زید جان
از این جان ظاهر به جان آمدم من
میان دو جان مانده بودیم حیران
یکی جان جنت یکی جان دوزخ
چه جنت چه دوزخ تویی شاه برزخ
 
به جان لاله زارم به رخ زعفرانی
سپارم به تو جان که جان را تو جانی
کنون رفت کارم گذشت از نشانی
تو آب حیاتی که در تن روانی
نگفتند هرگز تو را لن ترانی
تو روپوش می​کن که پنهان نمانی
چو پیش تو میرم زهی زندگانی
کز این جان ظاهر شود جان نهانی
که می​گفت اینی که می​گفت آنی
یکی جان ظلمت یکی جان عیانی
بخوانی بخوانی برانی برانی
تعداد دفعات مشاهده: 133