متن شعر

عشق تو خواند مرا کز من چه می​گذری

عشق تو خواند مرا کز من چه می​گذری
من نزل و منزل تو من برده​ام دل تو
این شمع و خانه منم این دام و دانه منم
دوری ز میوه ما چون برگ می​طلبی
اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست
ارواح بر فلک​اند پران به قول نبی
ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند
این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین
زین برج​ها بگذر چون همپر ملکی
 
نیکو نگر که منم آن را که می​نگری
که جان ز من ببری والله که جان نبری
زین دام بی​خبری چون دانه می​شمری
دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
زین حشر بی​خبرند این مردم حشری
ارواح امتنانی طائر خضری
انظر الی ملک فی صورت البشری
فالجسم جامده و الروح فی السفری
و اطلع علی افق کالشمس و القمری
تعداد دفعات مشاهده: 118