متن شعر

در هوایت بی​قرارم روز و شب

در هوایت بی​قرارم روز و شب
روز و شب را همچو خود مجنون کنم
جان و دل از عاشقان می​خواستند
تا نیابم آن چه در مغز منست
تا که عشقت مطربی آغاز کرد
می​زنی تو زخمه و بر می​رود
ساقیی کردی بشر را چل صبوح
ای مهار عاشقان در دست تو
می​کشم مستانه بارت بی​خبر
تا بنگشایی به قندت روزه​ام
چون ز خوان فضل روزه بشکنم
جان روز و جان شب ای جان تو
تا به سالی نیستم موقوف عید
زان شبی که وعده کردی روز بعد
بس که کشت مهر جانم تشنه است
 
سر ز پایت برندارم روز و شب
روز و شب را کی گذارم روز و شب
جان و دل را می​سپارم روز و شب
یک زمانی سر نخارم روز و شب
گاه چنگم گاه تارم روز و شب
تا به گردون زیر و زارم روز و شب
زان خمیر اندر خمارم روز و شب
در میان این قطارم روز و شب
همچو اشتر زیر بارم روز و شب
تا قیامت روزه دارم روز و شب
عید باشد روزگارم روز و شب
انتظارم انتظارم روز و شب
با مه تو عیدوارم روز و شب
روز و شب را می​شمارم روز و شب
ز ابر دیده اشکبارم روز و شب
تعداد دفعات مشاهده: 82