متن شعر

جان و جهان! دوش کجا بوده​ی

جان و جهان! دوش کجا بوده​ی
دوش ز هجر تو جفا دیده​ام
آه که من دوش چه سان بوده​ام!
رشک برم کاش قبا بودمی
زهره ندارم که بگویم ترا
یار سبک روح! به وقت گریز
بی​تو مرا رنج و بلا بند کرد
رنگ رخ خوب تو آخر گواست
رنگ تو داری، که زرنگ جهان
آینه​ی رنگ تو عکس کسیست
 
نی غلطم، در دل ما بوده​ای
ای که تو سلطان وفا بوده​ای
آه که تو دوش کرا بوده​ای!
چونک در آغوش قبا بوده​ای
بی من بیچاره چرا بوده​ای؟!
تیزتر از باد صبا بوده​ای
باش که تو بنده بلا بوده​ای
در حرم لطف خدا بوده​ای
پاکی، و همرنگ بقا بوده​ای
تو ز همه رنگ جدا بوده​ای
تعداد دفعات مشاهده: 58