متن شعر

کو چشم که ذرّهای جمالت بیند

کو چشم که ذرّهای جمالت بیند
کو عقل که سُدَّهٔ کمالت بیند

گر جملهٔ ذرّات جهان دیده شود
ممکن نبود که در وصالت بیند

تعداد دفعات مشاهده: 65