متن شعر

ای دل بی​قرار من راست بگو چه گوهری

ای دل بی​قرار من راست بگو چه گوهری
از چه طرف رسیده​ای وز چه غذا چریده​ای
بیخ مرا چه می​کنی قصد فنا چه می​کنی
هر حیوان و جانور از عدمند بر حذر
گرم و شتاب می​روی مست و خراب می​روی
از سر کوه این جهان سیل تویی روان روان
باغ و بهار خیره سر کز چه نسیم می​وزی
بانک دفی که صنج او نیست حریف چنبرش
موسی عشق تو مرا گفت که لامساس شو
از همه من گریختم گر چه میان مردمم
گر دو هزار بار زر نعره زند که من زرم
 
آتشیی تو آبیی آدمیی تو یا پری
سوی فنا چه دیده​ای سوی فنا چه می​پری
راه خرد چه می​زنی پرده خود چه می​دری
جز تو که رخت خویش را سوی عدم همی​بری
گوش به پند کی نهی عشوه خلق کی خوری
جانب بحر لامکان از دم من روانتری
سوسن و سرو مست تو تا چه گلی چه عبهری
درنرود به گوش ما چون هذیان کافری
چون نگریزم از همه چون نرمم ز سامری
چون به میان خاک کان نقده زر جعفری
تا نرود ز کان برون نیست کسیش مشتری
تعداد دفعات مشاهده: 59