متن شعر

ببست خواب مرا جاودانه دلداری

ببست خواب مرا جاودانه دلداری
به خواب هم نتوان دید خواب چشم مرا
کجاست خواب و کجا چشم و کو قرار دلی
اگر چه کوه بود عقل همچو که بپرد
 
به زیر سنگ نهان کرد و در بن غاری
چو مرده​ای که درافتاد در نمکساری
کجا گذارد این فتنه صبر صباری
ببین چه صرصر باهیبتست این باری
تعداد دفعات مشاهده: 139