متن شعر

پیش جوش عفو بی​حد تو شاه

پیش جوش عفو بی​حد تو شاه
بس که گمره را کنی بس جست و جو
منطقم را کرد ویران وصف تو
آه دردت را ندارم محرمی
چه بجوشد نی بروید از لبش
بس کن ای نی ز آنک ما نامحرمیم
 
توبه کردن از گناه آمد گناه
گمرهی گشته​ست فاضلتر ز راه
راه گفتن بسته شد مانده​ست آه
چون علی اه می​کنم در قعر چاه
نی بنالد راز من گردد تباه
زان شکر ما را و نی را عذر خواه
تعداد دفعات مشاهده: 115