متن شعر

گر چه نه به دریاییم دانه گهریم آخر

گر چه نه به دریاییم دانه گهریم آخر
گر باده دهی ور نی زان باده دوشینه
ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیرایی
ای طعنه زنان بر ما بگشاده زبان بر ما
لولی که زرش نبود مال پدرش نبود
ما لولی و شنگولی بی​مکسب و مشغولی
زنبیل اگر بردیم خرماش درآگندیم
گر شحنه بگیردمان آرد به چه و زندان
چاهش خوش و زندانش وان ساقی و مستانش
می​گوید جان با تن کای تن خمش و تن زن
 
ور چه نه به میدانیم در کر و فریم آخر
از دادن و نادادن بس بی​خبریم آخر
گر رفت زر و کیسه در کان زریم آخر
باری ز شما خامان ما مستتریم آخر
دزدی نکند گوید پس ما چه خوریم آخر
جز مال مسلمانان مال کی بریم آخر
وز نیل اگر خوردیم هم نیشکریم آخر
بر چاه زنخدانش آبی بچریم آخر
وان گفتن بی​سیمان که سیمبریم آخر
لب بند و بصر بگشا صاحب نظریم آخر
تعداد دفعات مشاهده: 44