متن شعر

هر روز بامداد طلبکار ما تویی

هر روز بامداد طلبکار ما تویی
هر روز زان برآری ما را ز کسب و کار
دکان چرا رویم که کان و دکان تویی
زان دلخوشیم و شاد که جان بخش ما تویی
ما خمره کی نهیم پر از سیم چون بخیل
طوطی غذا شدیم که تو کان شکری
زان همچو گلشنیم که داری تو صد بهار
در بحر تو ز کشتی بی​دست و پاتریم
هر چاره گر که هست نه سرمایه دار توست
دل را هر آنچ بود از آن​ها دلش گرفت
گه گه گمان بریم که این جمله فعل ماست
چیزی نمی​کشیم که ما را تو می​کشی
از گفت توبه کردم ای شه گواه باش
ای شمس حق مفخر تبریز شمس دین
 
ما خوابناک و دولت بیدار ما تویی
زیرا دکان و مکسبه و کار ما تویی
بازار چون رویم که بازار ما تویی
زان سرخوشیم و مست که دستار ما تویی
ما خمره بشکنیم چو خمار ما تویی
بلبل نوا شدیم که گلزار ما تویی
زان سینه روشنیم که دلدار ما تویی
آواز و رقص و جنبش و رفتار ما تویی
از جمله چاره باشد ناچار ما تویی
تا گفته​ای به دل که گرفتار ما تویی
این هم ز توست مایه پندار ما تویی
چیزی نمی​خریم خریدار ما تویی
بی گفت و ناله عالم اسرار ما تویی
خود آفتاب گنبد دوار ما تویی
تعداد دفعات مشاهده: 65