متن شعر

منم فانی و غرقه در ثبوتی

منم فانی و غرقه در ثبوتی
مگر من یوسفم در قعر چاهی
وجود ظاهرم تا چند بینی
فقیرم من ولیکن نی فقیری
ز بهر قهر جان لوت خوارم
به غیر عشق شمس الدین تبریز
 
به دریاهای حی لایموتی
مگر من یونسم در بطن حوتی
که اطلس​هاست اندر برگ توتی
که گردد در به در در عشق لوتی
بمالیده چو جلادان بروتی
نیرزد پیش بنده تره توتی
تعداد دفعات مشاهده: 50