متن شعر

خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستی

خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستی
کی دم کس شنیدیی یا غم کس کشیدیی
برجهیی به نیم شب با شه غیب خوش لقب
ای تو مدد حیات را از جهت زکات را
عاشق مست از کجا شرم و شکست از کجا
ور ز شراب دنگیی کی پی نام و ننگیی
بازرسید مست ما داد قدح به دست ما
گر قدحش بدیدیی چون قدحش پریدیی
وز رخ یوسفانه​اش عقل شدی ز خانه​اش
ور تو به گاه خاستی پس تو چه سست پاستی
خامش کن اگر تو را از خمشان خبر بدی
 
طوق قمر شکستیی فوق فلک نشستیی
یا زر و سیم چیدیی گر تو فناپرستیی
ساغر باده طرب بر سر غم شکستیی
طره دلربات را بر دل من ببستیی
شنگ و وقیح بودیی گر گرو الستییی
ور تو چو من نهنگیی کی به درون شستیی
گر دهدی به دست تو شاد و فراخ دستیی
وز کف جام بخش او از کف خود برستییی
بخت شدی مساعدش ساعد خود نخستیی
ور تو چو تیر راستی از پر کژ بجستیی
وقت کلام لاییی وقت سکوت هستیی
تعداد دفعات مشاهده: 53