متن شعر

هله تا ظن نبری کز کف من بگریزی

هله تا ظن نبری کز کف من بگریزی
جان شیرین تو در قبضه و در دست من است
گر همه زهرم با خوی منت باید ساخت
چون کدو بی​خبری زین که گلویت بستم
بلبلان و همه مرغان خوش و شاد از چمنند
چون گرفتار منی حیله میندیش آن به
تو که قاف نه​ای گر چو که از جا بروی
جان مردان همه از جان تو بیزار شوند
تو چو نقشی نرهی از کف نقاش مکوش
من تو را ماه گرفتم هله خورشید تویی
تو ز دیوی نرهی گر ز سلیمان برمی
نه خمش کن که مرا با تو هزاران کار است
 
حیله کم کن نگذارم که به فن بگریزی
تن بی​جان چه کند گر تو ز تن بگریزی
پس تو پروانه نه ای گر ز لگن بگریزی
بستم و می​کشمت چون ز رسن بگریزی
جغد و بوم و جعلی گر ز چمن بگریزی
که شوی مرده و در خلق حسن بگریزی
تو زر صاف نه​ای گر ز شکن بگریزی
چون مخنث اگر از خوب ختن بگریزی
وثنی چون ز کف کلک و شمن بگریزی
در خسوفی گر از این برج و بدن بگریزی
وز غریبی نرهی چون ز وطن بگریزی
خود سهیلت نهلد تا ز یمن بگریزی
تعداد دفعات مشاهده: 43