متن شعر

صوفیان آمدند از چپ و راست

صوفیان آمدند از چپ و راست
در صوفی دل​ست و کویش جان
سر خم را گشاد ساقی و گفت
این چنین باده و چنین مستی
توبه بشکن که در چنین مجلس
چون شکستی تو زاهدان را نیز
مردمت گر ز چشم خویش انداخت
گر برفت آب روی کمتر غم
آشنایان اگر ز ما گشتند
 
در به در کو به کو که باده کجاست
باده صوفیان ز خم خداست
الصلا هر کسی که عاشق ماست
در همه مذهبی حلال و رواست
از خطا توبه صد هزار خطاست
الصلا زن که روز روز صلاست
مردم چشم عاشقانت جاست
جای عاشق برون آب و هواست
غرقه را آشنا در آن دریاست
تعداد دفعات مشاهده: 100