متن شعر

مبارک باد آمد ماه روزه

مبارک باد آمد ماه روزه
شدم بر بام تا مه را ببینم
نظر کردم کلاه از سر بیفتاد
مسلمانان سرم مست است از آن روز
بجز این ماه ماهی هست پنهان
بدان مه ره برد آن کس که آید
رخ چون اطلسش گر زرد گردد
دعاها اندر این مه مستجاب است
چو یوسف ملک مصر عشق گیرد
سحوری کم زن ای نطق و خمش کن
بیا ای شمس دین و فخر تبریز
 
رهت خوش باد ای همراه روزه
که بودم من به جان دلخواه روزه
سرم را مست کرد آن شاه روزه
زهی اقبال و بخت و جاه روزه
نهان چون ترک در خرگاه روزه
در این مه خوش به خرمنگاه روزه
بپوشد خلعت از دیباه روزه
فلک​ها را بدرد آه روزه
کسی کو صبر کرد در چاه روزه
ز روزه خود شوند آگاه روزه
تویی سرلشکر اسپاه روزه
تعداد دفعات مشاهده: 45