متن شعر

هر جان که به بحر رهنمون اندوزد

هر جان که به بحر رهنمون اندوزد
بیرون رود از خویش درون اندوزد

یک ذرّه شود دو کون در دیدهٔ او
وان ذرّه ز ذرّگی برون اندوزد

تعداد دفعات مشاهده: 167