غزل ها


لیست اشعار
امید عیش کجا و دل خراب کجا
کوی عشق است و همه دانه و دام است این جا
به دیر آی از حرم صوفی که می برقع گشود این جا
به گاه جلوه از آن ماه روی زیبا را
می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را
در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را
گرفتم آن که در خواب کردم پاسبانش را
منم که یافته ام ذوق صحبت غم را
در باغ طبیعت بفشردیم قدم را
التفاتی نیست با امید مطلوب مرا
عشق کو تا در بیابان جنون آرد مرا
چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا
به زهر تشنه لبم با شکر چه کار مرا
هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا
چراغ عشق به گلخن شود دلیل مرا
شب تا سحر کنم عجز، تا بوسم آستان را
نی مهر دوست دارم ، نی کین دشمنان را
تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را
به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را
از تو نوشت و داد دل آرمیده را
دادم به چشم او دل اندوه پیشه را
تحفه ی مرهم نگیرد سینه ی افکار ما
فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شما
صبح گدا و شام ز خورشید روشن است
ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما
نوش دارو نشأ ی علت نهد در جان ما
نداد نور شراری چراغ هستی ما
گفت و گوی غم یعقوب بود پیشه ی ما
دلم در کعبه رو کرد و همت جوید از دل ها
از بس که در معارضه دیدم مثال ها
صد قول به یک زمزمه طی می کنم امشب
دل چو به غم شاد زیست، مهر و وفا از او طلب
صد شکر کز اقبال غم و لشگر آفت
گشود برقع و توفان حسن عالم سوخت
صد چشمه ی زهر از لب داغ دل ما ریخت
نعره زد عشق دین ما بگریخت
عشق ناوک ریز و یک مویم تهی از یار نیست
غزلی گفته ام آن باعث گفتار کجاست

TotalRecords:573
rPP:40
TotalPageCount:15
CurrentPage:1
PageNumberLength:15