چون بندگی شهت نمی‌آید خوش
چون بندگی شهت نمی‌آید خوش
با ملک چو آب و دولت چون آتش

برخیز و بسیج آن جهان کن خوش خوش
اینجا علف گلخن دوزخ بمکش

تاریخ شعر: -